(Versi cantati "a sa nuoresa" dai cantadores).
Sardigna, ch'immortale has una fama,
terra d'eroes, nobile, onorada,
faghe chi tanta gloria meritada
netta curserves de barbara trama!
Mai che oe, patria gentile,
t'hapo 'ida avvilida e indignada,
in d'una sola forza, preparada
pro dare morte a una manu vile,
chi pro su modu barbaru, invicile,
pianghet una mama addolarada;
e da-e te invocat su confortu
de su fruttu mancadu, biu o mortu.
Paret a lu contare una leggenda,
un'istoria trista, cummovente;
una mama chi s'ide de repente
furare da-e manos una prenda;
est fattu chi de infamia una benda
ponet a tottu nois, sarda zente,
ca amamus su tribagliu, s'onestade,
puru vivende in dura povertade.
Nella foto: il poeta Antonio Cubeddu.